Blog literario a gusto de la autora

miércoles, 26 de marzo de 2008

Novecento, de Alessandro Baricco

Sabía que Baricco había escrito un relato sobre un pianista.


Ayer salí de clase y acompañé a mi mejor amigo a la Central Librera a comprar un diccionario y una guía práctica de japonés. Como si fuera el más normal de los quehaceres de un martes al anochecer. Y antes de marcharme, sin darme cuenta miré para la estantería de los compactos de Anagrama y lo vi: Novecento La leyenda del pianista en el océano.
Lo cogí e instintivamente fui a mirar el precio en uno de esos lectores de códigos de barras que había en la librería. ¿El precio? Irrisorio.
Volví para casa con el relato en el bolso, y la convicción de que no puedo entrar en una librería sin acabar comprando un libro. Será devoción o deformación profesional.
Anoche, entre la fría noche y la fría mañana de hoy ... acabé por leerlo. Y no puedo más que volver a quitarme el sombrero ante el hombre que con sus palabras escritas más me hace estremecer.
Y es que sabía que Baricco había escrito un relato sobre un pianista.

lunes, 24 de marzo de 2008

Integral, de Roberto Vidal Bolaño

FURELOS
Como o escoitas, Amarito… Integral quere decir, completo, ou sexa… ¡En pelota picada! ¡En coiro! E nestas cousas aquí non che menten.

AMARO
¡Mira que é fácil meterte na horta, meu cuñado!

FURELOS
Se din que é en pelota picada é que é en pelota picada, ¡e acabouse!

AMARO
¡Trolas, para pillar fregueses!

FURELOS
¡Que non Amarito! ¡Que xa pillamos o carro! ¡Que xa somos Europa! Se foras negrata, magrebí ou turco poderían dicirche unha cousa por outra, pero así non poden.

AMARO
Os turcos tamén son europeos.